Pesakit kanser paru-paru, adakah ujian MRD diperlukan?

MRD (Penyakit Sisa Minimum), atau Penyakit Sisa Minimum, ialah sebilangan kecil sel kanser (sel kanser yang tidak bertindak balas atau tahan terhadap rawatan) yang kekal di dalam badan selepas rawatan kanser.
MRD boleh digunakan sebagai penanda biologi, dengan keputusan positif yang bermaksud lesi sisa masih boleh dikesan selepas rawatan kanser (sel kanser ditemui, dan sel kanser sisa boleh menjadi aktif dan mula membiak selepas rawatan kanser, yang membawa kepada penyakit berulang), manakala keputusan negatif bermakna lesi sisa tidak dikesan selepas rawatan kanser (tiada sel kanser ditemui);
Telah diketahui umum bahawa ujian MRD memainkan peranan penting dalam mengenal pasti pesakit kanser paru-paru bukan sel kecil (NSCLC) peringkat awal yang berisiko tinggi untuk berulang dan dalam membimbing terapi adjuvan selepas pembedahan radikal.
Senario di mana MRD boleh digunakan:

Untuk kanser paru-paru peringkat awal yang boleh dibedah

1. Selepas reseksi radikal pesakit kanser paru-paru bukan sel kecil peringkat awal, kepositifan MRD menunjukkan risiko berulang yang tinggi dan memerlukan pengurusan susulan yang rapi. Pemantauan MRD disyorkan setiap 3-6 bulan;
2. Adalah disyorkan untuk menjalankan ujian klinikal perioperatif bagi kanser paru-paru bukan sel kecil yang boleh dioperasi berdasarkan MRD, dan menyediakan pilihan rawatan ketepatan perioperatif sebanyak mungkin;
3. Mengesyorkan untuk meneroka peranan MRD dalam kedua-dua jenis pesakit, gen pemacu positif dan gen pemacu negatif, secara berasingan.

Untuk kanser paru-paru bukan sel kecil peringkat lanjut setempat

1. Ujian MRD disyorkan untuk pesakit yang berada dalam remisi lengkap selepas kemoradioterapi radikal untuk kanser paru-paru bukan sel kecil peringkat lanjut setempat, yang boleh membantu menentukan prognosis dan merangka strategi rawatan selanjutnya;
2. Percubaan klinikal terapi penyatuan berasaskan MRD selepas kemoradioterapi disyorkan untuk menyediakan pilihan terapi penyatuan yang tepat sebanyak mungkin.
Untuk kanser paru-paru bukan sel kecil peringkat lanjut
1. Terdapat kekurangan kajian yang berkaitan dengan MRD dalam kanser paru-paru bukan sel kecil peringkat lanjut;
2. Adalah disyorkan agar MRD dikesan pada pesakit yang mengalami remisi lengkap selepas terapi sistemik untuk kanser paru-paru bukan sel kecil peringkat lanjut, yang boleh membantu menilai prognosis dan merumuskan strategi terapeutik selanjutnya;
3. Adalah disyorkan untuk menjalankan kajian mengenai strategi rawatan berasaskan MRD pada pesakit yang berada dalam remisi lengkap untuk memanjangkan tempoh remisi lengkap sebanyak mungkin supaya pesakit dapat memaksimumkan manfaatnya.

Dapat dilihat bahawa disebabkan kekurangan kajian yang berkaitan dengan pengesanan MRD dalam kanser paru-paru bukan sel kecil peringkat lanjut, aplikasi pengesanan MRD dalam rawatan pesakit kanser paru-paru bukan sel kecil peringkat lanjut belum ditunjukkan dengan jelas.
Dalam beberapa tahun kebelakangan ini, kemajuan dalam terapi sasaran dan imunoterapi telah merevolusikan prospek rawatan untuk pesakit NSCLC peringkat lanjut.
Bukti yang muncul menunjukkan bahawa sesetengah pesakit mencapai kelangsungan hidup jangka panjang dan juga dijangka mencapai remisi lengkap melalui pengimejan. Oleh itu, di bawah premis bahawa sesetengah kumpulan pesakit dengan NSCLC peringkat lanjut telah secara beransur-ansur menyedari matlamat kelangsungan hidup jangka panjang, pemantauan berulangnya penyakit telah menjadi isu klinikal utama, dan sama ada ujian MRD juga boleh memainkan peranan penting di dalamnya patut diterokai dalam ujian klinikal selanjutnya.